Protocol: Chronische enteropathie

LET OP: Dit protocol maakt onderdeel uit van het artikel IBD als onderdeel van chronische enteropathie. Lees eerst het artikel alvorens u het protocol toepast in de praktijk.

Reflux, regurgitatie en slokdarmpijn bij vrijwel iedere BOS-hond

Een zwaar onderschat probleem!

Als u zelf weleens zure oprispingen heeft gehad, dan weet u als geen ander wat een vervelend gevoel dat is. Stel u voor dat u dat gevoel dag in dag uit heeft… zonder dat er iets aan wordt gedaan. De pijn in uw slokdarm wordt erger en erger…. Bij een groot deel van de honden met brachycephaal obstructief syndroom (BOS) is dit helaas aan de orde van de dag.

De combinatie van reflux en regurgitatie en als gevolg daarvan schade en pijn aan de slokdarm blijkt een veel voorkomende aandoening te zijn bij BOS-honden. Bij de Franse bulldog is dit het meest extreem: tot  wel 98% van de honden vertoont maagdarmkanaalproblemen als gevolg van BOS! Nog maar weinig dierenartsen zijn hiervan op de hoogte, met als gevolg dat behandeling in veel gevallen achterwege blijft. Het resultaat: een verminderd welzijn van honden die het toch al zo moeilijk hebben.

Lees dit artikel en maak het leven van BOS-honden stukken prettiger!

Inspiratie voor het schrijven van dit artikel is een boeiende lezing van specialist Fiona Adam (BVMS DipECVIM MRCVS) geweest tijdens de uitgebreide ‘brachycephalic stream’ van het BSAVA congres in 2018.

IBD als onderdeel van chronische enteropathie bij de hond

De ziekte inflammatory bowel disease (IBD) heeft grote gevolgen voor de hond en het vlot kunnen stellen van de diagnose, gevolgd door het starten van de juiste therapie is dan ook essentieel. Helaas behoort IBD tot een van de meest controversiële aandoeningen, waarbij de meningen over de etiologie, pathogenese, diagnostiek en therapie sterk uiteenlopen. Gelukkig hebben wetenschappers door de jaren heen een deel weten op te helderen en kunnen inmiddels enkele duidelijke handvatten worden geboden voor in de praktijk.

Dit artikel biedt u een overzicht van de kijk van drie specialisten op deze aandoening:

  • Tijdens het congres van de FECAVA (Federation of European Companion Animal Veterinary Associations) in München eind 2014 hield Dr. Karin Allenspach (FHV PhD DECVIM-CA) een interessante lezing over chronische enteropathie bij de hond en ging daarbij ook in op IBD.
  • Dit verhaal sloot prachtig aan op een lezing specifiek gericht op IBD van professor Dr. Reto Neiger (PhD Dipl. ACVIM, Dipl. ECVIM-CA) enkele weken eerder tijdens de Southern European Veterinary Conference te Barcelona.
  • Beide verhalen vormen een mooie aanvulling op de VetVisuals video-lezing van Dr. Alex German (BVSc PhD Certsam DipECVIM-CA MRCVS) over dit onderwerp.
  • Het combineren van deze verhalen heeft tot doel voor u meer licht in de duisternis te scheppen aangaande IBD als onderdeel van chronische enteropathie bij de hond.

Een goed resultaat met deze quiz en het lezen van het artikel IBD als onderdeel van chronische enteropathie bij de hond levert u een nascholingsbadge met 1 nascholingspunt op!

IBD versus Intestinaal Lymfoom bij de kat

Tijdens de London Vet Show 2012 presenteerde prof. Stanley L. Marks van de UC Davis School of Veterinary Medicine een interessante lezing over het maken van het onderscheid tussen IBD en intestinaal lymfoom bij de kat. Hoe werkt men een kat met chronische diarree op en maakt het stellen van een definitieve diagnose uit voor de in te stellen therapie?

Triaditis bij de kat bestaat niet?!

Tijdens het BSAVA congress 2014 heeft Kerry Simpson, BVM&S Cert VC FACVSc PhD MRCVS, RCVS Specialist in Feline Medicine, tijdens één van haar lezingen het daadwerkelijk voorkomen van 'triaditis' bij de kat kritisch onder de loep genomen en hier oprecht haar vraagtekens bij gezet. Kerry Simpson startte haar lezing met de vraag welke dierenartsen katten met 'triaditis' behandeld hadden. Heel veel handen, waaronder die van mijzelf, gingen omhoog. Vervolgens vroeg ze wie met histologische biopten van alle drie de organen, de diagnose ook echt had gesteld. Geen één hand ging omhoog. Komt triaditis bij de kat dan toch niet voor? Lees hier het antwoord.

Acute en chronische dunne darm diarree bij de kat

Diarree wordt gekenmerkt door een frequente lozing van te dunne (te vloeibare) ontlasting en is het gevolg van maldigestie, malabsorptie of malsecretie. Maldigestie betekent dat er een stoornis is in de vertering van het voedsel, die kan optreden bij een gebrek aan verteringsenzymen (bijvoorbeeld afkomstig van de pancreas). Malabsorptie geeft, zoals de naam al zegt, aan dat de opname van het voedsel ter hoogte van het darmkanaal niet goed verloopt. Dit kan bijvoorbeeld ontstaan als de darmvlokken van de dunne darm te kort zijn (bijvoorbeeld door een ontsteking).

Een goed resultaat met deze quiz en het lezen van het artikel 'Acute en chronische dunne darm diarree bij de kat' levert u een nascholingsbadge met 1 nascholingspunt op!

Constipatie en obstipatie bij de kat

De Canadese dierenarts Margie Scherk, gespecialiseerd in de kattengeneeskunde, sprak tijdens het ISFM congres in Birmingham over constipatie bij de kat. Dit duidt op een afwezige, vertraagde of moeizame stoelgang. Een probleem dat regelmatig voorkomt bij de kat en zich acuut, maar ook chronisch kan presenteren. Vaak is de oorzaak te vinden in uitdroging (dehyratie) en kan behandeld worden met het toedienen van vocht (infuus, oraal of subcutaan).

Hoe pancreatitis te diagnosticeren en behandelen

Dr. Reto Neiger sprak over dit onderwerp op de BSAVA 2012 in Birmingham. Klinisch vindt men pancreatitis in tweedelijnsklinieken in ongeveer 1 à 2% van de gevallen. Deze aandoening moet niet onderschat worden aangezien pancreatitis vaak gecompliceerd wordt door de betrokkenheid van andere orgaansystemen, zoals de nieren, het maagdarmstelsel en de longen. Toch wordt tijdens post mortem onderzoek in minder dan 1% van de gevallen pancreatitis gevonden. Pancreatitis kan zich acuut en chronisch uiten, waarbij beide vormen klinische symptomen kunnen veroorzaken volgens niet altijd opgehelderde routes. Diabetes mellitus kan van beiden vormen een gevolg zijn en de acute vorm kan ook aanleiding geven tot shock, intravasculaire stolling en multi-orgaanfalen.

Aanpak van braakklachten bij de hond - European Emesis Council (EEC) stelt behandelings richtlijnen op

Recent onderzoek (2013) in Europa toonde aan dat gemiddeld 20% van de honden die een dierenarts bezoeken een voorgeschiedenis van braken heeft . In vergelijking met katten, vertonen honden vaker braakklachten omdat zij een lage braakdrempel hebben wanneer ze worden blootgesteld aan emetische stimuli zoals reisziekte, gastritis, corpus alienum,sepsis en stress. Braken is niet alleen vervelend voor de patiënt, maar ook voor de eigenaar en het kan, indien niet behandeld, leiden tot chronische gezondheidsproblemen.

Inflammatory Bowel Disease (IBD) bij de kat

Voorafgaand aan het BSAVA/WSAVA congres 2013 te Birmingham heeft het ISFM de pre-congress day verzorgd. Alex German, werkzaam aan de universiteit van Liverpool (GB), heeft hier gesproken over IBD (inflammatory bowel disease) bij de kat. In dit artikel wordt een samenvatting gegeven van deze lezing met hierin een deel algemene kennis voor dierenartsen, maar het bevat ook nieuwe inzichten en enkele aandachtspunten mbt IBD.

Protocolaire aanpak diarree

In deze video-presentatie laat veterinair specialist Ronald van Noort zien hoe u protocolair diarree bij hond/kat aanpakt.

Protocolaire aanpak braken

In deze video-presentatie laat veterinair specialist Ronald van Noort zien hoe u protocolair braken bij hond/kat aanpakt.

Constipation and obstipation in cats

Both constipation and obstipation occur fairly regularly in cats.

  • Constipation is defined as reduced frequency of defaecation or difficult evacuation of hard dry faeces.
  • Obstipation is a condition of prolonged and intractable constipation where the cat is no longer able to defaecate, resulting in severe impaction throughout the rectum and colon.

Chronic, recurrent constipation and obstipation can lead to megacolon. Megacolon is a condition characterized by dilatation and hypomotility of the colon, unresponsive to medical and dietary therapy. Megacolon is not a specific disease entity; it may be considered the most advanced stage in the spectrum of chronic constipation and obstipation. Other conditions that may be present in animals with constipation or obstipation are tenesmus and dyschezia. Tenesmus is a clinical sign where an animal is straining to defaecate, which may be painful. Dyschezia describes difficult or painful passage of faeces from the rectum and is commonly associated with lesions in or near the anal region.

 

IBD as part of chronic enteropathy among dogs

 

Inflammatory bowel disease (IBD) has a huge impact on dogs, so being able to make a quick diagnosis, followed by starting the correct therapy, is essential. Unfortunately, IBD is one of the most controversial conditions, with strongly varying opinions about etiology, pathogenesis, diagnostics and therapy. Fortunately, over the years, scientists have managed to clear up some of the confusion, which means that practical guidelines are now much clearer. This article presents an overview of what three specialists think of this condition:

  • During the FECAVA (Federation of European Companion Veterinary Associations) conference held in Munich at the end of 2014, Dr. Karen Allenspach (FHV PhD DECVIM-CA) gave an interesting lecture about chronic enteropathy among dogs, in which she also discussed IBD.
  • This lecture made a great connection to a lecture, about IBD in particular, by Prof. Dr. Reto Neiger (PhD Dipl. ACVIM, Dipl. ECVIM-CA) held a few weeks earlier, during the Southern European Veterinary Conference in Barcelona.
  • Both lectures complemented the VetVisuals video-lecture by Dr. Alex German (BVSc PhD Certsam DipECVIM-CA MRCVS) about the subject.

By combining these three lectures, the aim is to shed more light on IBD as part of chronic enteropathy among dogs.

 

Gastroenterology videos

 

Investigation of oesophageal disease

Endoscopy in practice

Endoscopy is an important minimally invasive diagnostic tool used for the evaluation of the proximal (oesophagus, stomach, duodenum) and distal (colon) gastrointestinal system. This article will cover the important aspects of endoscope/equipment selection and provide examples of esophageal and gastric abnormalities that can be diagnosed using endoscopy.