Cytologisch onderzoek van de huid

Cytologisch onderzoek is een onmisbaar onderdeel binnen de dermatologie. Alleen door te achterhalen welke afwijkingen aanwezig zijn, kan therapie op maat worden ingezet. Op die manier wordt onnodig antibioticum gebruik voorkomen. Zo is in geval van bacteriële overgroei of Malassezia dermatitis toepassing van systemische antibiotica niet geïndiceerd. Daarnaast verschilt de therapie voor een oppervlakkige pyodermie duidelijk van die van een diepe pyodermie. Bekijkt u de huid alleen macroscopisch, dan kunt u deze verschillen niet waarnemen!

Dit artikel neemt u stap voor stap mee in de cytologie van microbiële huidaandoeningen. De theorie is ruimschoots voorzien van duidelijk beeldmateriaal in de vorm van afbeeldingen van huidlesies en microscopische afbeeldingen van preparaten. Daarnaast bieden video's u praktische tips voor wat betreft het materiaal dat u nodig heeft, het nemen van monsters, het kleuren van preparaten, het instellen van de microscoop en het beoordelen van preparaten.


Besmettelijke Demodex mijt bij de kat

Demodicose komt bij de kat lang niet zo vaak voor als bij de hond. Toch is het van groot belang om bij bepaalde huidklachten Demodex mijten op de differentiaaldiagnosen lijst te hebben staan!

Dat een kat geen kleine hond is, wordt met demodicose maar weer eens bewezen. Er bestaan belangrijke verschillen op het gebied van onderliggende oorzaak, besmettelijkheid, diagnostiek en therapie:


  • Demodex gatoi mijten bij de kat maken geen onderdeel uit van de normale huidflora. Dit in tegenstelling tot Demodex cati mijten bij de kat en alle Demodex mijten bij de hond, die wel deel uitmaken van de commensale huidflora.
  • Bij Demodex gatoi infecties bij de kat is meestal geen sprake van een onderliggende, immuun-compromitterende aandoening.
  • Demodicose bij de kat kan besmettelijk zijn! Een essentieel verschil met de niet besmettelijke demodicose bij de hond.
  • Niet alleen diepe huidafkrabsels, maar ook oppervlakkige huidafkrabsels zijn noodzakelijk voor het aantonen van demodicose bij de kat.
  • De kans op vals negatieve afkrabsels is bij infectie met Demodex gatoi groot.
  • Faecesonderzoek (flotatie) kan nodig zijn om Demodex gatoi mijten aan te tonen.
  • Is er bij de kat sprake van een infectie met de besmettelijke Demodex gatoi mijt, dan dienen andere katten in hetzelfde huishouden ook te worden onderzocht en behandeld.
  • Behandeling bij de kat is lastig, aangezien er anno 2018 geen geregistreerde producten voor de bestrijding van demodicose bestaan, met als gevolg off label use van producten. Daarnaast zijn niet alle bij de hond toegepaste behandelopties veilig voor gebruik bij de kat.


Allergeen Specifieke Immunotherapie bij de hond

Bij Allergeen Specifieke Immunotherapie (ASIT) wordt een allergeen of combinatie van allergenen in geleidelijk toenemende dosering (subcutaan) toegediend. Deze vorm van therapie wordt regelmatig ingezet bij de behandeling van Atopische Dermatitis bij de hond. Maar is ASIT inderdaad een effectieve therapie bij de hond? En zo ja, welke maatregelen kunnen we nemen om maximale effectiviteit te bereiken?

Artikelen dermatologie

Tijdens het International Society Feline Medicine (ISFM) congres dat in (2010) gehouden werd in Birmingham (UK), gaf dierenarts-dermatoloog Ed Rosser een update over de diagnostische benadering en behandeling van een voedingsallergie bij de kat. Alvorens in te gaan op deze nieuwe inzichten, volgt eerst een overzicht van de prevalentie, oorzaken en symptomen van een voedingsallergie bij de kat.

 .

Een 7,5 jarige Welsh Springer Spaniel werd aangeboden op de orenpoli van de afdeling Dermatologie van het MCD, met recidiverende beiderzijdse oorklachten sinds enkele jaren. De klachten waren geëscaleerd sinds de hond een half jaar geleden een pneumonie had gehad. De systemische behandeling tijdens deze periode had bestaan uit diverse kuren (verschillende) antibiotica en methylprednisolon. Daarnaast waren de oren regelmatig topicaal behandeld met neomycine-triamcinolon zalf en gentamycine/polymyxine-B zalf en gespoeld met verdunde azijn. Ondanks dit alles waren de oorklachten alleen maar toegenomen.

 

Dhr. Dr. Marinus Wisselink, werkzaam als dermatoloog aan de faculteit Diergeneeskunde te Utrecht, gaf tijdens het 10e Feline Symposium op 10 oktober 2009 in Utrecht een lezing over dermatologische problemen bij de kat. In dit artikel wordt in het kort beschreven hoe een kat met jeuk systematisch kan worden opgewerkt om tot een diagnose en therapie te komen.

 

Regelmatig worden bij het Medisch Centrum voor Dieren (zowel bij de afdeling Dermatologie als bij de afdeling Interne ziekten) pups aangeboden met een alarmerend ziektebeeld. Plotselinge, heftige dermatitis, oedeem, lymfeknoopzwelling kreupelheid en algehele malaise leiden tot grote zorgen en niet zelden regelrechte paniek bij de eigenaar. Als de problemen niet blijken te reageren op antibiotica zit ook menig dierenarts met vraagtekens. Meestal blijkt het gelukkig te gaan om juveniele cellulitis, een aandoening die doorgaans goed te genezen is als de juiste behandeling wordt gekozen.

 

De prognose van een hond met cutane vasculitis is afhankelijk van de onderliggende oorzaak van de vasculitis, de mogelijkheid tot behandeling van deze oorzaak en de respons van het dier op immuunsuppressieve of immuunmodulerende therapie als behandeling van de vasculitis. Een deel van de dieren met idiopathische cutane vasculitis behoeft levenslange therapie, bij een ander deel kan de therapie langzaam worden afgebouwd en uiteindelijk worden beëindigd. Indien geen onderliggende oorzaak is aangetoond, zal zorgvuldige follow-up van de patiënt dienen te geschieden, aangezien cutane vasculitis in een groot aantal gevallen secundair is aan een andere ziekte, welke progressief kan zijn.Een uitgebreide casus over cutane vasculitis bij een Schotse herder.